ധ്യാനം
ധ്യാനിക്കാനിരിക്കുമ്പോൾ തല ഉണ്ടാവും, ധ്യാനിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ തല അലിഞ്ഞു പോകുന്നു, ധ്യാനിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ നമുക്ക് വ്യക്തമായി കാണാം... നമ്മുടെ തലയില്ലാത്ത ദേഹം.
യാത്ര
സമൂഹത്തിൽ താൻ ഇച്ഛിക്കുന്ന രീതിയിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരണമെന്ന് കരുതി, തന്നെപോലെ തന്നെയാണ് മറ്റുള്ളവരും എന്ന് കരുതി തന്റെ താല്പര്യങ്ങൾ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുമ്പോൾ, എന്തുകൊണ്ട് സഹയാത്രികർ അത് മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല, അല്ലെങ്കിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല എന്ന ചിന്ത ശക്തമാകും.അങ്ങനെ അവരോടു നീരസവും മറ്റും പൊങ്ങിവരാൻ കാരണമാകുന്നു. ഇവിടെയാണ് ആന്തരീകമായതിന്റേയും ബാഹ്യ ലോകത്തിന്റെയും യാത്രയുടെ വ്യത്യാസം ഉണ്ടാവുന്നത്. സൂക്ഷ്മമായ വിലയിരുത്തലിൽ ജീവിതം ഒരുമിച്ചാണെങ്കിലും ജീവനുകൾ ഒരുമിച്ചല്ല പോകുന്നത് എന്ന് അറിയുവാൻ കഴിയണം. എന്നിട്ട് അതിൽ നിന്നും അവരുടെ ബാഹ്യ ചെയ്തികളെ വിലയിരുത്തിയിട്ടു വേണം ആത്മീയ പാത അവർക്കു മുൻപിൽ തുറക്കാൻ. അത് ഉൾക്കൊള്ളാൻ തയ്യാറാകുന്നത് അവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ മറ്റു പലതും ആകും, അതിൽ നിന്നും നിവൃത്തി വരാതെ മറ്റു മാർഗ്ഗം ശരിയാകില്ല.
Comments
Post a Comment